Ippon kumite

Ippon kumite bestaat uit een aanval en een verdediging die mogelijk wordt gevolgd door een tegenaanval. Er zijn oneindig veel combinaties denkbaar en Ippon kumite is dan ook een gevarieerde trainingsvorm.

Het voornaamste doel van deze oefening is het aanleren of verbeteren van afzonderlijke technieken of korte combinaties. Daarbij kan, afhankelijk van de combinatie, aandacht worden besteed aan onder andere afstand, timing en lichaamsverplaatsing. Van tevoren wordt afgesproken wie aanvalt en wie verdedigt. De beide karateka kunnen van elkaar leren, er is geen sprake van competitie. Wanneer voldoende vaardigheid in de technieken is verkregen, moeten ze steeds op volle snelheid en met 'kime' worden uitgevoerd.

Sanbon kumite

Bij Sanbon kumite oefenen de aanvaller en verdediger vaste combinaties van technieken in drie stappen. De aanval en verdediging worden dus meer in beweging geoefend dan in Ippon kumite.

Kihon kumite

Kihon kumite betekent letterlijk 'de basis van het vechten'. In deze vaste combinaties van aanval en verdediging komen de basisprincipes van Wado karate sterk naar voren. Veel nadruk wordt gelegd op afstand, timing en efficiënte verdediging door het verplaatsen en wegdraaien van het lichaam. Deze technieken zijn moeilijk en vereisen veel oefening. Ze zijn in het vaste examenprogramma dan ook pas vereist voor de 4e kyu. Wanneer voldoende vaardigheid in de technieken is verkregen, moeten ze steeds op volle snelheid en met 'kime' uitgevoerd worden.

Ohyo kumite

Ohyo kumite is het semi-vrije vechten. Hierbij oefenen de aanvaller en verdediger vaste combinaties van aanvalstechnieken, met de nadruk op timing en afstand. Ohyo kumite is een oefenvorm waarmee karateka zich kunnen voorbereiden op het Jiyu kumite. Net als in Sanbon kumite is verplaatsing belangrijk, maar in Ohyo kumite ligt het accent vooral op 'sen sen' voor de tegenaanval. De oefeningen vormen een vast onderdeel van het les- en examenprogramma van Wado karate. Wanneer voldoende vaardigheid in de technieken is verkregen, moeten ze steeds op volle snelheid en met 'kime' worden uitgevoerd.

Jiyu kumite

Jiyu kumite is het vrije vechten. De aanvaller en verdediger oefenen de vaardigheden die ze met kihon, kata en andere kumite-vormen hebben geleerd. Het vrije vechten benadert een werkelijk gevecht het dichtst. Jiyu kumite kan daarom worden beschouwd als de moeilijkste oefening in het karate. De technieken moeten altijd op volle snelheid en met 'kime' worden uitgevoerd. Daarbij mag nooit respect voor de tegenstander uit het oog worden verloren. Ook het Jiyu kumite moet worden gezien als een oefening van twee partners die allebei leren van de oefening. De aanval wordt dus op het allerlaatste moment net niet voluit afgemaakt.

Aanval is de beste verdediging, en de karateka moet zich tijdens het Jiyu kumite volledig instellen op de aanval. Een gevecht wordt immers niet gewonnen door het blokkeren van aanvallen. Dat betekend echter niet dat de verdediging mag worden verwaarloosd. Alle aspecten van het karate moeten worden beoefend. Wie in een gevecht de verdediging uit het oog verliest, neemt grote risico's. Naast de fysieke aspecten, zoals beweeglijkheid en techniek, spelen inzet en zelfbeheersing een belangrijke rol.