Hironori Ohtsuka
Wado Ryu is een unieke vorm van karate die ontwikkeld is door professor Hironori Ohtsuka. Deze bijzonder begaafde budoka werd in 1892 geboren in Ibaragi in de buurt van Tokio. Hij bestudeerde eerst jarenlang het Yoshin Ryu jujitsu, waarin hij zich op vrij jonge leeftijd al ontwikkelde tot een ware meester.
In 1922 woonde Ohtsuka, op aanraden van een vriend, een demonstratie van het karate door Funakoshi bij, in de dojo van Jigoro Kano, de oprichter van het judo. Onmiddellijk zag hij welke verrijking deze vechtmethode kon zijn voor het jujitsu dat hij had geleerd. Funakoshi legde uit dat hij ongeveer vijftien oefenvormen van het kata kende, die een budo-expert volgens hem in ongeveer twee jaar zou kunnen leren.
Ohtsuka ging samenwerken met Funakoshi en maakte zich de kata's in anderhalf jaar eigen. Vanuit zijn jujitsu-achtergrond meende Ohtsuka dat enkele technieken in de kata's in de praktijk onuitvoerbaar waren en hij wilde naar Okinawa gaan om dit uitgebreider te bestuderen. Maar toen deed zich een gelegenheid voor om het Okinawa karate te demonstreren tijdens een budogala in het keizerlijke paleis. Omdat Funakoshi en Ohtsuka beiden meer wilden laten zien dan de solovormen van de kata's, werkte Ohtsuka een aantal karatevormen voor een aanvaller en verdediger uit volgens het trainingsmodel van jujitsu.
Wado Ryu
De demonstratie, waarmee ze ongewapende verdedigingen tegen aanvallen met het zwaard lieten zien, werd een groot succes. Er ontstond een enorme belangstelling voor het karate en Ohtsuka gaf enige tijd les naast Funakosi. Op grond van zijn jujitsu ervaring wilde Ohtsuka het vrije vechten met een tegenstander invoeren naast de kata's en basistechnieken. In het Japanse jujitsu dat hij tot nu toe had beoefend, was kata altijd al een voorbereiding op het vrijvechten geweest. Deze visie week te ver af van het traditionele karate-do waaraan Funakoshi wilde vasthouden en de twee meesters gingen uiteen.
Ohtsuka werkte de combinaties van jujitsu en karate verder uit en in 1934 opende hij een eigen dojo in Tokio. Het duurde echter nog tot 1938 voordat hij zijn werk opgaf en hij zich volledig op het lesgeven begon te richtten. Op dat moment gaf hij de naam Wado Ryu aan zijn school. Het zou echter nog tot na de oorlog duren voordat het karate verder werd verspreid, aanvankelijk via de universiteiten.
In het begin van de jaren vijftig werden onder de studenten de eerste gevechten gehouden, waarbij nog weinig spraken van regelgeving was. De controle was niet best en het ging er hard aan toe. Al snel werden hier echter regels voor opgesteld en ontstond het wedstrijdkarate dat tegenwoordig over de hele wereld wordt beoefend. Op dit moment is het Wado karate één van de meest beoefende karatestijlen ter wereld.
Ohtsuka overleed na 84 jaar aan het budo besteed te hebben. Op zijn grafsteen staat: "The way of practise martial arts is not fighting. Always look for your own inner peace and harmony, search for it." Wado betekent: weg van de harmonie. Door deze naam te kiezen gaf Oktsuka aan dat karate-do méér is dan een methode om jezelf te verdedigen. Het is een vechtkunst waarmee de beoefenaars zichzelf kunnen ontwikkelen, zowel geestelijk als lichamelijk.
Copyright © 2004-2009 Karateschool Bezemer
Wado karate
Wado Ryu is één van de grootste stijlen van het traditionele karate-do. Het wordt gekenmerkt door realistische technieken, die op een natuurlijke, soepele manier worden uitgevoerd. Op elke aanval van de tegenstander wordt gereageerd met een ontwijking en een gelijktijdige tegenaanval. Slagen, trappen en stoten worden gevolgd door klemmen en worpen. Alle overbodige spanning en bewegingen worden achterwege gelaten, zodat met een minimaal energieverbruik een maximaal effect wordt behaald. Daardoor is het een goede training voor zelfverdediging, ook voor vrouwen en kinderen.
Wado Ryu is een stijl die een combinatie vormt van het Okinawaanse karate en het jujutsu van de Samurai. Aan de eerste worden grote atletische technieken en kata's ontleend. Aan de tweede snelle, uiterst efficiënte aanvallen naar kwetsbare punten, de klemmen en worpen en de geavanceerde lichaamsverplaatsingen.